Le Gouvernement du Grand-Duché de Luxembourg Informations et Actualités du Gouvernement du Grand-Duché de Luxembourg
x x Recherche
x x
  Home | Nouveautés | Newsletter | Liens | Vos réactions | Contact Aide | Index | A propos du site
      ImprimerEnvoyer à

> home > Salle de presse > Articles d'actualité > Décembre 2007 > Message de Noël de Son Altesse Royale le Grand-Duc

Article d'actualité
Message de Noël de Son Altesse Royale le Grand-Duc
24-12-2007

Vers le niveau supérieur

Message de Noël de Son Altesse Royale le Grand-Duc (traduction française)

Léif Matbierger,

Wéi all Joer bidden déi kommend Chrëscht- a Feierdeeg eng gutt Geleeënheet fir jiddereen vun eis sech Gedanken ze maachen iwwert sech selwer, an iwert saïn Emfeld an déi Gesellschaft, an där mir liewen.

Wa mer - um Enn vum Joer vun der Kultur, vum Bénévolat an vun der Chancëgläichheet - op eist Land kucken, hu mir eigentlech vill Grënn zefridden ze sinn. D’Hektik vum Alldag erlabt eis leider net ëmmer d’Realitéit richteg anzeschätzen. Am grousse Ganzen kënnen mer awer houfreg sinn, hei zu Lëtzebuerg ze liewen oder ze schaffen.

Eist Land ass international respektéiert an unerkannt. Meng Gespréicher am Ausland an heiheem bestätegen dat emmer erem.

Loosse mer dobäi awer net vergiessen, datt virun e puer Joerzéngten eis Elteren, an déi Generatiounen virdrun, ëm d’Existenz vum Land hun misse baangen. D’Geschicht vu Lëtzebuerg huet sech fréier, vill ze dacks, virun engem daïschteren Hannergrond ofgespillt. Haut liewe mer als vollwäertegen an unerkannten Partner an engem friddlechen Emfeld.

Mir all hunn zesummen Villes erreecht. Ganz laang war eist Land aarem: méi ewei e Véirel vun der Populatioun ass am 19. Joerhonnert ausgewandert fir op der anerer Säit vum Atlantik noo enger besserer Zukunft ze sichen. Haut zéien mer zéngdausenden Leit aus der Groussregioun un, déi um Succès vun der nationaler Economie matschaffen an deelhuelen.

Lëtzebuerg huet eng ganz Rei Trëmp: en harmonescht Zesummenliewen tëschent verschiddenen Nationalitéiten a Kulturen, eng grouss Upassungsfäegkeet un nei Erausfuederungen, an eng Natur, déi zu engem groussen Deel nach ganz gesond ass.

Dat alles, meng léif Matbierger, sinn dach aussergewéinlech Viraussetzungen, fir d’Zukunft vun eise Kanner virzebereeden. Et ass eis Flicht deene Generatiounen, déi noo eis kommen, d’Chance ze loossen op dësem Wee weiderzefueren a weider ze verhënneren zwou Gesellschaften an eisem Land zou zeloossen.

Och si hu Recht op eng Liewensqualitéit, déi fir eis haut normal ass. Och si hu Recht op e Land an deem et sech gutt liewe léist.

Näischt as awer garantéiert, villes bleiwt ze iwwerdenken. Den Enjeu vun enger nohalteger Entwécklung ass eng kruzial Erausfuederung fir eise Planéit, fir eist Land a fir jiddereen vun eis.

Eng nohalteg Entwécklung berout och op engem Wuestum, den équilibréiert ass, deen net op Käschten vun aneren Leit geet oder d’Zukunft verbaut. Dat ass d’Upake vun Problemer, déi een net einfach virun sech wälzen däerf. Et ass zum Beispill och d’Afrostellen vum emmer méi a vum emmer méi séier.

De sougenannten „développement durable“ ass also an éischter Linn d’Suerg vum Erhalen vun eisem natierlechen Emfeld, mä et bedeit nach vill méi.

Egal wou mer stin, an den Entreprisen, an den Institutiounen, an den Schoulen, an der Famill, an den Associatiounen: et ass ganz bestëmmt ubruecht iwwert eis alldeeglech Decisiounen nozedenken an eis ze froen, ob déi och am Intérêt vun deenen sinn, déi no eis kommen.

Dat verlaangt sécher en Effort, souguer en Ëmdenken. Ech sinn awer iwwerzeegt, datt all déi Léit, déi hei schaffen a wunnen, op Lëtzebuerger oder Net-Lëtzebuerger, bereet sinn sech dësem Défi ze stellen an domat dat Gefill vun zesummen gehéieren, vun zesummen liewen a vun zesummen schaffen ëmmer erëm nees ze stärken.

Léif Matbierger,

Wann et dem Land gutt geet, sollte mer d’Leed an de Misär, déi Eenzelner aus eiser Mëtt treffen, nët aus den Aen verléieren. Ech denken dobaï zum Beispill un déi uerg Verkéiers- an Arbechtsaccidenter, déi all Woch nei Affer fuerderen. Ech denken och un d’Suiciden, besonnesch vun jonke Leit, an déi vill Froen un eis Gesellschaft, dei domat opgeworf ginn. Mir kënnen net einfach opginn an dat alles als Fatalitéit hin huelen.

Sécher kann net einfach dekretéiert oder légiféréiert ginn, fir dësen Iwwel en Enn ze setzen. Duerch Solidaritéit an duerch ee méi déift Bewosstsinn kann awer Villes besser ginn. Och eng volontaristesch Politik kann hiirt dozou bäidroen.

Ech wëll awer, mat der Grande-Duchesse, besonnesch haut den owend och déi Menschen nët vergiessen, deenen et den Ablack net esou gutt geet, déi a Schwieregkeeten stiechen oder deenen Onrecht geschitt. Sie sollen d’Hoffnung nët verléieren, nees Gléck, Zefriddenheet an Zouversiicht ze fannen. Dat wënschen mir hinnen vu ganzem Häerzen.

Chers citoyens, chers amis étrangers,

En cette veillée de Noël, je tiens à vous remercier pour l’enrichissement social et culturel que vous apportez au pays. L’année qui s’achève a montré que la culture implique une affirmation forte de l’identité de soi en même temps que l’ouverture aux autres. Je formule le vœu que l’exemple luxembourgeois continue d’être un modèle et que par-delà les performances économiques, nous sachions garder les recettes d’une cohésion sociale et d’un vivre-ensemble qui nous rendent fiers de ce que nous sommes.

Léif Matbierger,

Ech wënschen Iech all am Numm vun der Grande-Duchesse, vum mengem Papp dem Grand-Duc Jean, an vun onse Kanner, e schéinen a friddlechen Chrëschtdag an dat allerbescht am neie Joer.

Haut de page

Message de Noël de Son Altesse Royale le Grand-Duc

Mes chers concitoyens,

Comme tous les ans, l’approche des fêtes de Noël et de fin d’année est, pour chacun d’entre nous, une bonne occasion de réfléchir sur soi-même, sur son environnement et sur la société dans laquelle nous vivons.

Lorsque - à la fin de l’année de la culture, du bénévolat et de l’égalité des chances - nous regardons notre pays, nous avons, en fait, beaucoup de raisons d’être satisfaits. Malheureusement, le rythme trépidant de notre vie quotidienne ne nous permet pas toujours d’apprécier à sa juste valeur la réalité. Il n’en reste pas moins que, dans l’ensemble, nous avons tout lieu d’être fiers de vivre ou de travailler ici au Luxembourg.

Notre pays est respecté et reconnu au niveau international. Mes entretiens à l’étranger et au Luxembourg ne cessent de le confirmer.

Cependant, n’oublions pas qu’il y a quelques décennies, nos parents et les générations qui les ont précédés voyaient l’existence du pays menacée. Autrefois, l’histoire du Luxembourg se déroulait trop souvent dans un contexte sombre. Or, aujourd’hui, nous sommes un partenaire à part entière et reconnu, vivant dans un environnement pacifique.

Tous, nous avons beaucoup réalisé ensemble. Pendant très longtemps, notre pays était pauvre: au XIXe siècle, plus d’un quart de la population a choisi l’émigration, dans l’espoir de trouver un avenir meilleur de l’autre côté de l’Atlantique. Aujourd’hui, notre pays attire des dizaines de milliers de personnes de la Grande Région, qui contribuent et participent au succès de l’économie nationale.

Le Luxembourg possède toute une série d’atouts: un vivre-ensemble harmonieux de différentes nationalités et cultures, une grande capacité d’adaptation face à de nouveaux défis et une nature qui, en grande partie, reste saine.

Grâce à tous ces facteurs, mes chers concitoyens, nous bénéficions de conditions vraiment exceptionnelles pour préparer l’avenir de nos enfants. Et nous avons le devoir de donner aux générations futures la chance de poursuivre dans cette voie et de continuer à empêcher la naissance de deux sociétés dans notre pays.

Ces générations-là ont elles aussi droit à une qualité de vie que nous considérons aujourd’hui comme normale. Elles ont, elles aussi, droit à un pays où il fait bon vivre.

Or, rien n’est garanti, et il reste à repenser beaucoup de questions. L’enjeu d’un développement durable est un défi crucial pour notre planète, pour notre pays et pour chacun de nous.

En plus, le développement durable repose sur une croissance équilibrée, qui ne doit pas se faire aux dépens d’autrui ni ne gâcher l’avenir. Il s’agit de s’attaquer à des problèmes qu’on n’a pas le droit de pousser devant soi sans rien faire. Il s’agit encore, par exemple, de remettre en question le toujours plus et le toujours plus vite.

Or, si le développement durable est avant tout lié au souci de préserver notre environnement naturel, il va pourtant bien plus loin.

Quelle que soit notre place, dans les entreprises, dans les institutions, dans les écoles, dans nos familles, dans les associations: il est sans aucun doute opportun de réfléchir à nos décisions quotidiennes et de nous demander si elles sont bien dans l’intérêt de ceux qui viennent après nous.

Certes, cela demande un effort, voire une révision de nos conceptions. Cependant, je suis convaincu que tous ceux qui travaillent et vivent ici, Luxembourgeois et non-Luxembourgeois, sont prêts à relever ce défi et, partant, à constamment redonner force au sentiment d’être faits pour nous entendre, de vivre ensemble et de travailler ensemble.

Mes chers concitoyens,

Lorsque le pays va bien, nous devrions néanmoins rester conscients des chagrins et des misères qui frappent certains d’entre nous. Je pense par exemple à ces graves accidents de la route et du travail, qui, chaque semaine, font de nouvelles victimes. Je pense aussi aux suicides, notamment chez les jeunes, et aux nombreuses questions auxquelles ils confrontent notre société. Nous ne pouvons pas simplement baisser les bras, en acceptant tout cela comme une fatalité.

Certes, ce n’est pas simplement en légiférant ou en décrétant quoi que ce soit que l’on met fin à ces fléaux. Cependant, la solidarité et une conscience approfondie peuvent permettre de remédier à beaucoup de problèmes. De même, une politique volontariste peut y contribuer.

Ce soir, avec la Grande-Duchesse, je veux penser particulièrement à ceux qui, aujourd’hui, traversent des moments plus difficiles, qui vivent des situations pénibles ou qui sont victimes d’injustices. Qu’ils ne perdent pas l’espoir de retrouver bonheur, satisfaction et confiance. C’est ce que nous leur souhaitons de tout cœur.

Chers citoyens, chers amis étrangers,

En cette veillée de Noël, je tiens à vous remercier pour l’enrichissement social et culturel que vous apportez au pays. L’année qui s’achève a montré que la culture implique une affirmation forte de l’identité de soi en même temps que l’ouverture aux autres. Je formule le vœu que l’exemple luxembourgeois continue d’être un modèle et que par-delà les performances économiques, nous sachions garder les recettes d’une cohésion sociale et d’un vivre-ensemble qui nous rendent fiers de ce que nous sommes.

Mes chers concitoyens,

Au nom de la Grande-Duchesse, de mon père, le Grand-Duc Jean, et de nos enfants, je vous souhaite à tous une bonne et harmonieuse fête de Noël et une heureuse nouvelle année.



Haut de page

Copyright © Service Information et Presse   Aspects légaux | Contact